دوستم : چی چی جون! یادته وقتی سوم (دبستان) بودیم بابات واست دوچرخه ات رو آوردن دم مدرسه و تو سوارش شدی و رفتی؟! من : یادم رفته بود اما الان که تو گفتی یادم اومد... اما اصلا یادم نیامد دوستم کجای ماجرا ایستاده بود که این حس واسش یادگار مونده بود حسی که بعد از گذشت چند سال باید خاکش را می گرفتم تا واسم تازه بشه اما برای او تازه ی تازه بود تو زندگی پر از این حس هاس حس هایی که تو حتی یادت هم نمونده اما دیگری حسرتش رو خورده یا حتی تر نعمتی که تو واسش ناشکری هم داشتی!!! +تو زندگی حواسمون به اون هایی که گوشه ی ماجرا هستن و به چشم ما نمیان باشه! +شکر نعمت ها رو داشته باش خود به خود دیدت به زندگی متعالی میشه و مثبت شاید بهترین و بزرگترین نعمتی که خدای مهربون به ماها عنایت کرده ، محبت اهل بیت بوده خدایا شکرت که شیعه قرارمون دادی :)

هفته ای یک بار شنیدن یک موعظه از یک عالم فقیه جهت جلوگیری از فرورفتن به خواب لازم و ضروری است آن هم در این سرما و یخبندان شنیدن نه دانستن خیلی وقت ها خیلی چیزها رو میدونی اما باید بشنوی تا بیدار بمونی اگر گوش ندهی و مدام پشت گوش بیاندازی یهو فرو میروی به خوابی زمستانی بعد هم دنیا را آب میبرد و تو را خواب سعی کردم حق مطلب را ادا کنم امیدوارم تونسته باشم :)

چند وقتی هست که به فکر افتادم که چرا من این قدر از یاد امام زمانم غافلم اصلا گاهی فراموش می کنم :( شاید که نه حتما لازمه ی کار این است که بیشتر اُنس بگیرم با نامشان با یادشان با وجودشان تا همیشه یادم بماند که واسطه ی خیر دنیا ایشانند و بس

متاسفانه مرورگر شما، قابیلت پخش فایل های صوتی تصویری را در قالب HTML5 دارا نمی باشد. توصیه ما به شما استفاده از مروگرهای رایج و بروزرسانی آن به آخرین نسخه می باشد با این حال ممکن است مرورگرتان توسط پلاگین خود قابلیت پخش این فایل را برای تان فراهم آورد. دریافتمدت زمان: 55 ثانیه منبع :نصر تی وی

یه روزایی هست که دوست داری خودت از خودت بپرسی حالت چطوره؟ بعد خودت به خودت بگی سرم درد می کنه ...بگی برای استرسِ الان واست یه چای بهارنارنج دم می کنم یه روزایی هست که نیاز داری یه نفر بزنه پس گردنت بهت بگه این راهی که داری میری به ترکستانِ... این آدمی که داری باهاش معاشرت می کنی داره روی اخلاقت اثر منفی می ذاره یا این که تجربه های زندگیت را یادت بیاره و کمکت کنِ درست تصمیم بگیری یه روزایی هست که تصمیم های یهویی می گیری ، پرخاش می کنی ، دیوونه بازی درمیاری اخلاقت آفتاب مهتاب میشه! یه روزایی هم دوست داری با بچه ها بدوی ...باهاشون نقاشی بکشی...با هم عروسک بازی کنید تو بشی بچه ی اون ها اون ها بشن مامان تو خیلی روزها هم هست که می خوای با وجود چهار چوب ها و خط قرمز هات جوری باشی که خودت دوست داری و با اخلاقیاتت جوره (اینو واقعا نمیدونم چطور توضیح بدم!!!) خودت را بشناس بعضی ابعاد وجودی که نیاز هست را در وجودت ایجاد کن خودت مراقب خودت باش بی ربط به پست : یه پپیشنهاد برای روحانیون و طلبه هایی که این راه را فقط برای خدا و ترویج دین انتخاب کردن کشورهای اروپایی و آمریک

می گوید: صراط عبودیت است نه عبادت عبادتی که تو را به عبودیت برساند خوب است اما اگر نه، فایده ای نداشته... * عبودیت، تسلیم بودن در برابر خواسته های خداست مثال :نماز اول وقت تاکید شده روش اما اگر طلبکار بیاد دم خونه نباید نماز را اول وقت خوند باید اول جوابِ طلبکار رو داد شخصی که بیاد و بگه من دوست دارم الان نماز بخونم اهل عبادت هست و عبادتش اونو به عبودیت و تسلیم بودن نرسونده مثال برای نرسیدن از عبادت به عبودیت : ابلیس ، برصیصا و... #تکرار مکررات :)

پیشرفت در چی؟؟در این که درس بخونی؟در این که همسر خوبی بتونی باشی ؟در این که مادر (پدر) خوبی باشی ؟در این که انسان وارسته ای بشی؟در این که هیچ لحظه ای از عمرت نباشه که هدر داده باشی و وقتی چند وقت بعد تر میای نگاه می کنی حس خوبی بهت دست بده؟چرا الان تو ذهن من فقط وقتی موفقم که یه آدم با تحصیلات بالا باشم و تنها تو اون حالت باشه که خودم را برنده ی زندگی بدونم؟نگاه جامعه اینو باعث شده ؟کلی به این موضوع فکر کردمحس می کنم این تفکری نیست که یه شبه تو جامعه شکل گرفته باشه ( والبته در ذهن من)وقتی یه خانوم خودش را وقف زندگی و همسرش می کنه و چند صباح بعدتر با جمله ی" تو که کاری نکردم تلاش ها از خودم بود "مواجه بشه خب این خیلی طبیعی که این بیاد تو ذهنش که کاش خود خواه تر بودم ،کاش اون وقت هایی که صرف کردم تا خونه را آروم نگه دارم می ذاشتم واسه رشد خودم ...در بهترین حالت همسر نهایت یه سپاس گزاری ازون می کنه و در بدترین حالت وقتی به حد کافی پیشرفت کرد میره سراغ کسی که با موقعیت فعلی ش هماهنگ باشه و شایددیگه فقط جسمش با یار روز های سختش باشهوقتی یه خانوم تمام جسم و روحش را وقف بچه هاش می کنه و درس